//
هم‌اکنون می‌خوانید...
وبلاگ

کاوه طاهری: به نام آزادی و جان باختگان راه آزادی

زندان عادل آباد شیراز
زندان عادل آباد شیراز واقع در منطقه چهارم شهرداری شیراز در محله عادل آباد از بزرگترین زندان های جنوب کشور است. این زندان مجهز به سیستم امنیتی ویژه ای برای جلوگیری از فرار زندانیان است، که این امر به دلیل طراحی و ساختار معماری آن است. به نوعی فرار از عادل آباد غیر ممکن است، مگر در شرایط خاص مانند زمان انتقال زندانی به دادگاه یا اعزام به اداره اطلاعات یا آگاهی.
همواره در رسانه های نظام و حتی در سایت اینترنتی خود زندان، از امکانات ویژه و مطلوب این زندان یاد می شود و از آن به عنوان «بهشتی به نام عادل آباد» نام می برند. بلی! زندان عادل آباد بندهایی مانند بند «قرآن بیرون» یا بند «سبز بزرگسال» دارد. سالن آمفی تئاتر و سالن ورزشی و زورخانه و چیزهایی از این قبیل دارد.
اما این ها همه نمای ظاهری هستند و نقش مهمی برای فریب نهادهای حقوق بشری را ایفا می کنند. یعنی به نوعی مسوولان قضایی از سیاست «یک بام و دو هوا» استفاده می کنند.
از این رو من کاوه طاهری زندانی سیاسی دستگیر شده توسط وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی ایران در تاریخ 2/7/1391 به شرح ناگفته های زندان عادل آباد خواهم پرداخت.
زندان عادل آباد شیراز فاقد بند سیاسی است. به گونه ای که زندانیان سیاسی را در میان زندانیان عادی و بعضا بزه کار، شرور و خطرناک نگهداری می کنند، که این امنیت جانی این زندانیان را به مخاطره می اندازد.
عادل آباد از بندهای مختلفی تشکیل شده است که من به بنده ها و زیرزمین ها و دخمه های مخوف این زندان اشاره خواهم کرد، زیرا دیگر بندها که از امکانات نسبتا بهتری برخوردار هستند، به اندازه کافی معرفی شده اند.
در این زندان چندین بند وجود دارد که برای نگهداری زندانیان شرور و خطرناک در نظر گرفته شده است. مانند بند ١١ قدیم «نشاط» جدید و بند ١٠. بند نشاط برخلاف نام آن از بی نشاطی خاصی برخوردار است و بیشترین تعداد زندانی در آن نگهداری می شود. نزدیک به ٣٠ اتاق در ٢ طبقه دارد. متراژ هر اتاق نزدیک به ٢٠ متر است. تعداد زندانیان در بند نشاط به صورت میانگین از ٧٠٠ نفر تا ١٤٠٠ نفر در ماه های مختلف سال متغیر است. که در اغلب ماه های سال در هر اتاق نزدیک به ٢٥ یا ٣٠ نفر زندگی می کنند. یعنی فضای کمتر از ١ متر مربع برای هر زندانی. تعداد توالت ها در این بند ٣٠ عدد برای ٢ طبقه و تعداد دوش های حمام ٢٠ عدد برای ٢ طبقه است. که همیشه ٥ عدد یا بیشتر از این حمام و توالت ها به دلیل قدیمی بودن و گرفتگی فاضلاب خراب و غیر قابل استفاده است. زندانیان را برای هواخوری فقط هفته ای ٢یا ٣ بار آن هم به مدت ٢٠ یا ٣٠ دقیقه به حیاط بند نشاط می برند.
وضعیت خوراک بسیار افتضاح است و بهداشت در مورد تهیه خوراک رعایت نمی شود. بارها موش و سوسک را در دیگ های تقسیم خوراک مشاهده کرده ایم. خوراک از نظر کیفی و کمی بسیار نامطلوب است. یک مکان در بند نشاط وجود دارد به نام «گاز خانه» که زندانیان روزانه در آن به پخت و پز و درست کردن چای مشغول می شوند. که خود این گاز خانه منبع میکروب و بیماری است.
در زمستان سرما و در تابستان گرما تحمل حبس را بر زندانیان تنگ می کند. هیچ گونه سیستم سرمایشی و گرمایشی مناسبی در این بند وجود ندارد.
وضعیت درمانی و پزشکی که دیگر کارنامه سیاه مسوولان را تکمیل خواهد کرد. به دلیل نبود امکانات بهداشتی، سرمایشی و گرمایشی و ازدیاد جمعیت در این بند، همیشه زندانیان مبتلا به بیماری های واگیردار می شوند و پزشک و دارو به اندازه استاندارد و کافی در دسترس زندانیان قرار ندارد. به عنوان مثال داروی آنتی بیوتیک به اندازه کافی نمی دهند و این باعث می شود که طول درمان به خوبی طی نشود. و یک پزشک باید در عرض کمتر از ٢ ساعت تعداد ٥٠ زندانی یا بیشتر را باید معاینه کند.
٣ مورد در بند نشاط بی داد می کند. مواد مخدر، لواط و قمار. که خود مسوولان زندان شاهد این قضایا هستند و برخی از مسوولان در این امر دست دارند. من خود شاهد ورود مواد مخدر توسط مسوولان زندان و ماموران حفاظتی بوده ام. مواد مخدر به راحتی در این بند بین زندانیان رد و بدل می شود و به راحتی در اتاق ها مواد مخدر را استعمال می کنند.
بند ١٠ نیز وضعیتی مشابه دارد و بیشتر به نگهداری زندانیان متهم به قتل اختصاص دارد.
یک بند جدید در سال ٩١ افتتاح شد به نام «عبرت» که محل نگداری زندانیان عقیدتی و اقلیت های مذهبی و نوکیشان است. نام این بند گواه ماجراست. زندانیان عقیدتی را در این بند به صورت ایزوله و به دور از دیگر زندانیان نگهداری می کنند. این بند فاقد امکانات مناسب است.
مکانی دیگر وجود دارد به نام «ارشاد». این مکان برای نگهداری زندانیانی است که مخل امنیت و آرامش زندان و دیگر زندانیان می شوند. ارشاد فاقد هرگونه سیستم سرمایشی و گرمایشی است. حتی پتوی کافی در اختیار ساکنان این بند قرار نمی گیرد. فقط یک توالت دارد، بدون حمام. زندانیان با آب سد دوش می گیرند. و مقدار خوراک آنها نصف جیره یک زندانی است. به همراه ضرب و شتم و شکنجه.
و در آخر زیرزمین نمناک و مخوف آن. در زیرزمین زندانیان ناسازگار را نگهداری می کنند، از امکانات چیزی نمی گویم، چون امکاناتی ندارد. فقط شکنجه و نصف جیره خوراک در ٢ وعده بدون هواخوری و نور.
در آخر سخنی دارم با مسوولان سازمان عفو بین الملل و نهادهای حقوق بشری؛ من کاوه طاهری سوگند یاد می کنم که دست شما هم در این قضایا به خون جوانان ایران زمین و دیگر کشورهای تحت سیطره نظام های دیکتاتوری آلوده است. به عنوان مثال از خوشبینی یا بهتر بگویم عوام فریبی احمد شهید نام می برم. چندی پس از روی کارآمدن حسن روحانی در سال ٩٢ آقای احمد شهید پیامی ارسال کردند و منتظر پاسخ روحانی بودند. آقای شهید اگر نمی دانید، من به شما می گویم که حسن روحانی در فاصله سال های ٦٨ تا ٨٤ دبیر شورای عالی امنیت ملی بوده و در سرکوب دانشجویان سال ٧٨ نقش اصلی را ایفا کرده است.
ظاهرا سازمان های بین المللی بیشتر به منافع کشورهای قدرتمند فکر می کنند تا نجات جان انسان ها. به عنوان نمونه کشتار در این ٢ سال سوریه یا بحران سومالی، سودان یا جنگ ویتنام را یادآور می شوم.

گفت‌و‌گو‌ها

هنوز دیدگاهی داده نشده است.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

كمك مالى خود را براى ما ارسال داريد

طومار حمايت از زندانيان سياسي, لطفا امضا كنيد

ما را در تویتر دنبال کنید!

خطا: توییتر پاسخ نداد. خواهشمندیم چند دقیقه صبر کنید و این صفحه را بازآوری نمایید.

آرشیو ماهانه

مدیران وبلاگ

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: